Column 30 augustus 2023, Menno Aman, raadslid ChristenUnie-SGP

Soms kun je tijdens een wandeling onverwachts iemand ontmoeten. Zo raakte ik in gesprek waarbij de strekking van zijn boodschap zich al snel manifesteerde. Politiek? Praat me er niet van! De overheid is niet te vertrouwen, belastinggeld wordt verkwist, klimaatverandering is een complot, de natuur staat er prima voor en alle asielzoekers zijn gelukzoekers die alleen maar voor de centjes naar Nederland komen en zo ging het nog even door. Daar sta je dan!

Het raakte me dat het wantrouwen in de overheid diep zat en de boventoon ging voeren. Als je de overheid niet vertrouwt, zul je wet- en regelgeving steeds meer aan de laars lappen. En zet je je ook minder in voor de samenleving.

Het is niet vanzelfsprekend dat het vertrouwen in de overheid er is. Alle reden om ons best te doen om dit vertrouwen over en weer zoveel mogelijk op peil te houden. Het werken aan vertrouwen heeft meerdere kanten. Door regelgeving kan er aan vertrouwen worden gewerkt. Maar we moeten ook investeren in onze ”rechtsstatelijke cultuur”. Het geheel van normen, waarden, tradities en gewoonten dat betrekking heeft op onze rechtsstaat.

Die kan niet alleen bestaan uit regels en principes. De samenleving heeft deugden zoals betrouwbaarheid en rechtvaardigheid, maar ook die van dienstbaarheid en benaderbaarheid nodig. En inlevingsvermogen. We zullen als overheid en burger ons moeten inzetten ons in te leven in iemand met een ander standpunt.

Al pratend schemerde langzaam het inzicht in mijn denken dat ook ik soms in een bubbel kan wegzakken. Niet meer luisteren, iedere vorm van kritiek afdoen als populistisch en zo een echte discussie uit de weg gaan.

Het was een ontdekkend gesprekje. En het mooie: blijkbaar konden we het over sommige zaken oneens zijn –en blijven– en tóch hartelijk met elkaar blijven omgaan.

Reageren? mjaman-gmr@solcon.nl