Van roepen naar doen

Hoevelaken is voor mij ‘thuis’ in de meest letterlijke zin van het woord. Ik ben geboren in het Bakhuus, dat nu onderdeel is van Hotel De Klepperman. Daardoor voelt het dorp niet alleen als de plek waar ik woon, maar ook als de plek waar alles ooit begon. Ik ken het dorp, de mensen, de ondernemers en de verenigingen.

Het raadslidmaatschap voelt voor mij inmiddels als een logische, persoonlijke stap. Al dacht ik daar vroeger anders over. Ooit zei oud-burgemeester van Hoevelaken Marianne Hendriksen-Ansing dat de politiek misschien wel iets voor mij was. Ik vond dat toen een heel slecht idee. Soms moet een idee blijkbaar even rijpen.

Waar haal jij energie uit?

Uit een leuk gesprek over een evenement, wandelen, een hapje en drankje, of lekker koken voor de mensen om mij heen. Ik zit niet graag stil. Het geeft me energie als ik aan de slag kan gaan met een goed idee, wanneer mensen elkaar weten te vinden, of wanneer een probleem dat vastgelopen blijkt, toch opgelost wordt.

Welke ‘verborgen parel’ in de gemeente verdient meer aandacht volgens jou?

Het centrum van Hoevelaken. Een plek die belangrijk is voor inwoners, omdat mensen elkaar daar ontmoeten. Rondom de winkels, horeca en de markt vinden vaak de mooiste gesprekken plaats. Tegelijk ligt daar ook een kans. De slechte staat van een aantal panden werpt nu een grauwe sluier over iets dat juist heel mooi kan worden. Dat verdient aandacht.

Wat is een onderwerp waar je je de komende raadsperiode graag in wilt verdiepen?

In leefbaarheid, ontwikkeling en bereikbaarheid. Onze gemeente groeit, en ik vind dat dat verantwoord moet gebeuren. Denk aan woningen, verkeer, veiligheid en identiteit. Elke kern verdient aandacht. Ik wil graag luisteren naar inwoners, kijken wat kan en ook eerlijk zeggen wat niet kan. Mijn insteek blijft nuchter: besluiten moeten niet alleen kloppen op papier, maar ook in de dagelijkse praktijk werken.